Category

Geen categorie

Biologisch eten voor mijn kind

By | Geen categorie | No Comments

Beste Jan,
Elkenien jout syn bern tsjinwurrich mar allerhande biologysk iten. Gewoane appelsjerp is al net mear goed genoch. Is dit ien of oare rare hype as bin ik in minne heit as ik dit soate van macrobiotische kreeaasjes net safolle oan him jou. Wat kleare sûker sa no en dan is ek gewoan hartstikke lekker en in genot wat ik myn bern net ofnimme wol. Ik bin sels nammentlik ek hiel sûn grut wurden, sûnder al dy bio dingen.

Beste Tarek,
Ik kloppet dat in soat minsken hjoed te dei bewust mei it iten fan syn kroast dwaande is. De bewuste alders, dy’st do dus in soat yn dyn omjouwing sjochst sette harren bern inderdaad hiele oare dingen foar dan alle swietigheid wêr’t wy (sûn) en grut mei wurden binne en dat is neffens my alinnichn mar mooi.

Der sit in soat ferskil yn hoe’t alders harren bern opfiede. Yn it iene gesin makket it allegear neat ut wat der iten en dronken wurdt en by oaren wurdt alles ûnder in fergrutgles lein. Do bist sûn grut wurden mei sûne en minder sûne dingen en sokke minsken binne der nog steeds. Oan de oare kant binne der ek dudlik de minsken te sjen dy’t hielendal gjin rekkeningn halde mei wat se ite en op wat foar tiidstip. Sjoch bygelyks nei de bern mei obesitas en sûkersiekte.
De keunst is neffens my dat je bewust binne fan wat je ite en wat je je bern joue. As dit biologysk is dan hald dit yn dat it iten net bespoten is en dat je dus gjin gemyske rommel binnenkrye wat wol yn en op bespoten griente en fruit sit. Dit fersil lyket net sa hiele grut mar ik kin ut ervaring fertelle dat it wol degelijk in grut ferskil is.

Ik ha twa jier lang en oplieding dient ta kindercoach mei in specialisatie op jonges. Dy oplieding wie ien kear yn’e moanne in wykein. Wy krygen der alinnich mar biologysk iten, fan de koffie tot sprutsjes en fan de chips tot de bierkes….echt alles en dan ek nog sûnder fleis. Op sich fansels gjin probleem want it biologyske iten is goed (lês better) fan smaak en sûner foar jeself om’t der gjin gemyske stoffen en conserveringsmiddelen yn sitte. Mar foar my sieten der wol wat neidielen oan. Om’t ik thus absoluut net went wie oan dit soarte iten en ik yn de oplieding yniens mei dea smyten waard, hiene myn darmen de grutst mooglike mouite om harren hjir goed by te fielen. Se seinen eins: Jan wer bist do yn godsnamme mei besig. De darmen gooiden dan ek de kont yn de krib om my sjen te litten wat foar effect it op har hie. Dit diene se troch it hiele wykein oeractief te wezen, as in hyperactieve jonge hûn dy’t al trye wyken net ut syn benche west is en no foar it earst wer nei bûten fleane mei.
Dus siet ik yn ien wykein faker op de pot dan dat ik yn de hiele moanne foar de oplieding dien hie. Net echt noflik as je ek nog faaie moatte mei ecologysk wc/krante papier.

Dit moast dus oars, mar hoe? Ik koe net easkje dat we yn de oplieding ek gemysk bespoten iten ha moasten om’t myn autistische darmen net sa goed oer de plotstelinge feroaringen koe. Wat ik wol dwan koe, en wat ik ek dien ha, is myn itenspatroan thus wat feroarje sadat de oergong net sa grut wie foar myn earme, hyperactieve darmkes. Net dat ik thus no alles macrobiologysk iet hear, hielendal net. De bierkes fan Hertog Jan bliuwe nog altyd lekkerder (en in stik goedkeaper) as wat foar biologysk bier dan ek. Mar ik prebearje der wol wat om te tinken en rekkening te halden mei myn darmflora, dy’t de oerstap nei de oplieding sûnt myn oanpassingen in stik maklikker ofgiet dan derfoar.

Myn boadskip foar dy is dus: doch foaral wat ast do goed fynst en wês dy bewust fan wast joust, mar dat bist do al want oars hiest disse fraach fansels net stelt. Biologysk iten is sûner foar je, mar it skeelt faak nog steeds in soat yn priis mei it oare iten yn’e winkels. Nim it mar mei in korreltsje……sûker?

Groetnis Jan Stenekes

De ADHD stempel

By | Geen categorie | No Comments

Kinderen krijgen vandaag de dag nogal snel een stempel opgeplakt. Dit kan voor ouders en scholen een hulpmiddel zijn om de juiste zorg te kunnen verlenen maar de vraag die dan bij mij opduikt is: wat betekent zo’n stempel nou eigenlijk voor het kind in kwestie?

De redenen die je kunt noemen zijn erg divers; het kan een houvast zijn voor de leerkracht die niet weet hoe zij met het gedrag om moet gaan. Het kan voor ouders een soort: O ja, nou snap ik waar dat gedrag vandaan komt, fijn! Of het brengt misschien wel wat extra geld op voor de begeleiding binnen de school of voor de ouders. Maar wat heeft het kind er voor voordelen bij als hij gediagnostiseerd wordt?

Nu is het het geval dat de aantallen kinderen met ADHD de afgelopen jaren meer dan verdrievoudigd is. Dus er zijn in de laatste jaren ‘ineens’ drie keer zoveel kinderen met deze gedragsstoornis dan voorheen.

Laat het duidelijk zijn dat de stoornis ADHD absoluut wel bestaat, maar is het niet vreemd dat er ineens zoveel meer ADHD’ers zijn?

Wordt er bij het stempelen van de kinderen ook nagedacht over wat het stempel met de kinderen doet? In de meeste gevallen zijn het de jongens die met ADHD worden gediagnostiseerd, vreemd? Natuurlijk niet! Jongens worden geacht om de hele dag in de schoolbankjes, op hun stoel naar veel te lange instructies van hun juf of meester te luisteren.

Jongens leren door ‘trial en error’ en niet door naar saaie instructies te luisteren waarbij ze ook nog eens muisstil op hun krent moeten zitten. Laat de jongens dingen zelf ontekken. Het is toch niet voor niets dat wanneer een man met een nieuwe tv thuis komt hij meteen begint met aansluiten, terwijl zijn vrouw vaak eerst de hele handleiding doorspit? Er is gewoon een wezenlijk verschil tussen jongens en meisjes en een van deze verschillen is dat jongens een behoorlijk kortere spanningsboog hebben dan meisjes.

Misschien wordt het tijd dat er bij deze jongens eens wordt gekeken of ze ook doorligplekken op hun zitvlak hebben i.p.v. dat er een stempel op hun voorhoofd wordt gezet die er nooit meer afgaat. Nooit meer inderdaad, deze stempel houden ze hun hele leven, in ieder dossier wordt dit doorgegeven; tot de dood ons scheidt.

Altijd wordt er teruggekeken naar het moment dat de diagnose gesteld is, dit is het eikpunt in het leven van deze mensen. Op dit moment zijn ze hun medicatie gaan slikken en zijn alle vooroordelen over hun waarheid. Ze zullen altijd gaan voldoen aan het vooroordeel dat ze onrustig, hyperactief, snel boos, structuurloos of wat dan ook zijn en is de medicatie dan het middel wat dit nog enigszins in toom kan houden?

Ik denk dat er zeker kinderen zijn die gebaat zijn bij medicatie maar ik heb ook de stellige overtuiging dat de farmaceutische bedrijven een flinke vinger in de pap hebben om hun pilletjes te slijten aan kinderen die dit niet nodig hebben. Als wij kritisch blijven kijken naar wat wij onze kinderen gunnen dan weet ik zeker dat er een stuk minder pilletjes verstrekt worden dan dat er nu wordt gedaan.

Ouders zijn verantwoordelijk voor wat ze hun kinderen toedienen, dus laat je goed informeren over wat je je kind geeft. Probeer eerst zelf eens wat het met je doet en denk dan nog eens heel hard na of je dat je kind ook toewenst. Het is niet voor niets dat Ritallin momenteel een van de meest populaire ‘party-drugs’ is.